หน้าฉาก หลังฉาก

ขณะที่สงครามโลกครั้งที่ 1 เริ่มปะทะกันในยุโรป คนอเมริกัน มากกว่า 1 ใน 3 เป็นพวกต่างชาติที่อพยพเข้ามาอยู่ในอเมริกา และส่วนใหญ่มาจากเยอรมัน ไอร์แลนด์และอิตาลี คนส่วนใหญ่ในอเมริกา ไม่รู้เรื่อง ไม่เกี่ยวข้อง และไม่มีผลประโยชน์กับสงครามโลกที่กำลังดำเนินอยู่ในยุโรป ไม่มีทางที่พวกเขาอยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับสงคราม ที่ไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขาเลยนี่นะ และโดยเฉพาะคนเยอรมันที่มีอยู่ในอเมริกา ประมาณ 6 ล้านคน คงไม่อยากให้อเมริกาทำสงครามกับเยอรมัน

มันเป็นความคิด คนละชุดกับของคนอเมริกันอีกกลุ่มหนึ่ง ที่มีจำนวนเล็กน้อยมาก จนเทียบกับเสียงส่วนใหญ่ของคนอเมริกันไม่ได้ แต่คนพวกนี้ เป็นนักการเงิน นักธุรกิจ พวกอีลิตที่กำลังทำธุรกิจอยู่กับอังกฤษและฝรั่งเศส และกำลังครอบงำธุรกิจของอเมริกา และรัฐบาลของอเมริกาอยู่

ประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน ของอเมริกา ซึ่งเป็นหุ่นถูกเชิดหรือสมคบกับกลุ่มนักการเงินวอลสตรีท เพื่อออกกฎหมาย Federal Reserve Act ในปี ค.ศ.1913 ได้รับเลือกเข้ามาเป็นประธานาธิบดีอีก เป็นวาระที่ 2 ในปี ค.ศ.1916

ก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดี กลุ่มนักการเงิน นักธุรกิจใหญ่ของอเมริกา ประชุมวางแผนกันที่บ้านของ อัลเบิร์ต เกรย์ (Elbert Gary) เจ้าพ่ออุตสาหกรรมเหล็กของอเมริกาคนหนึ่ง โดยมีผู้ร่วมประชุม ออกัสต์ เบลมองต์ (August Belmont) (ตัวแทนของกลุ่มรอธไชลด์ซึ่งมีข่าวว่า เป็นลูกนอกสมรสของพวกรอธไชลด์) เจคอบ ชิฟฟ์, จอร์จ เอฟ เบเกอร์ (George F. Baker), คอนีเลียส แวนเดอร์บิลต์ (Cornelius Vanderbilt) รวมทั้งอดีตประธานาธิบดีธีโอดอร์ รูสเวลท์ และจอร์จ ดับเบิ้ลยู เพอร์กิ้นส์ (George W. Perkins) คนถือกระเป๋าบรรจุขนมของเจ พี มอร์แกน เอาไว้แจกนักการเมืองยามจำเป็น และเป็นอดีตหุ้นส่วนของเจ พี มอร์แกนด้วย ที่ประชุมตกลงที่จะสนับสนุนให้วูดโรว์ วิลสัน เป็นประธานาธิบดีอีกสมัยหนึ่ง เป็นการสนับสนุนอย่างลับๆ โดยไม่ไร้วัตถุประสงค์ ในการหาเสียง ทีมงานของวิลสัน ใช้คำขวัญประกาศเสียงดังฟังชัดว่า “he kept us out of war” เขาไม่พาเราเข้าสงคราม

คำขวัญนี้กำหนดโดยคณะที่ปรึกษาในการหาเสียง และที่ปรึกษาคนสำคัญของวิลสันคือ ผู้พันเอ็ดเวิร์ด เอ็ม เฮาส์ (Colonel Edward M. House) ก็เห็นด้วย เมื่อได้รับตำแหน่งหมาดๆ วิลสันประกาศว่า เราเป็นรัฐบาลของประชาชน และประชาชนของเราไม่ต้องการทำสงคราม ผ่านไปปีกว่า ประชาชนชาวอเมริกันก็ยังไม่อยากให้อเมริกาเข้าร่วมสงคราม แต่วิลสันกลับลำ ประกาศนำอเมริกาเข้าร่วมสงคราม โลก ยกเลิกบทบาทประเทศเป็นกลาง อย่างหน้าตาเฉย

ผู้พันเอ็ดเวิร์ด เอ็ม เฮาส์ เป็นผู้ที่มีอิทธิพลสูง และเป็นตัวละครสำคัญ ที่ทำหน้าที่ชักใยอยู่หลังฉาก ในละครลวงโลกเรื่องปฎิวิติบอลเชวิก หรือปล้นรัสเซีย

ผู้พันเฮาส์ ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาส่วนตัวของ ประธานาธิบดีวิลสัน และประธานาธิบดีแฟรงคลิน ดี รูสเวลท์ (Flanklin D Roosevelt) ในช่วงต่อจากวิลสันด้วย เขามีความใกล้ชิดกับเจ พี มอร์แกน และครอบครัวนักการเงินรุ่นเก๋าของอังกฤษ แม้จะเติบโตมาจากเมืองเมืองฮูสตัน, เท็กซัส (Houston, Texas) แต่เขาก็ไปเรียนหนังสือในโรงเรียนที่อังกฤษอยู่หลายปี

พ่อของเฮาส์, โธมัส วิลเลี่ยม เฮาส์ (Thomas William House) เป็นคนอังกฤษ ที่อพยพมาอยู่ในอเมริกา และทำรายได้จนเรียกได้ว่าเป็นคนรวย จากการเป็นตัวแทนให้สถาบันการเงินอังกฤษ ในช่วงสงครามที่รบกันระหว่างรัฐของอเมริกา ข่าวว่า เขาเป็นตัวแทนของตระกูลรอธไชลด์ พ่อเขาเฮาส์ทิ้งมรดกไว้ให้ลูกอยู่อย่างสบาย แค่ต้องการให้ลูก “รู้จัก และรับใช้” อังกฤษ

เฮาส์ เป็นคนสนใจการเมือง และชอบที่จะเล่นบทอยู่หลังฉากมากกว่าหน้าฉาก เขาเริ่มหาประสบการณ์ทางการเมือง โดยการเข้าไปสนับสนุนผู้สมัคร เลือกตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐเท็กซัสถึง 4 สมัย หนึ่งในผู้ว่าการรัฐที่เขาหนุนจนได้ตำแหน่ง เป็นคนเรียกเขาว่า ผู้พัน หลังจากนั้นเขาเลยกลายเป็นนายพลเฮาส์ ของทุกคน

ประมาณปี ค.ศ.1902 เขาย้ายมาอยู่นิวยอร์ก และเข้าสังคมชั้นสูง หลังจากนั้นจึงเข้ามาป้วนเปี้ยนในการเมืองสนามใหญ่ มองหาม้ามืด มาฝึกเอาถ้วยรางวัล เขาเล็งได้ม้ามืดชื่อ วูดโรว์ วิลสัน เขาร่วมวาง แผนหาเสียงให้ วิลสัน จนได้เป็นประธานาธิบดี แต่เขาไม่รับตำแหน่งในรัฐบาล เขาเลือกที่จะเป็นที่ปรึกษาส่วนตัว และดูแลงานด้านการต่างประเทศให้วิลสัน

ความใหญ่ของเฮาส์ ในช่วงนั้นเป็นที่เล่าขานกันทั่ว ครั้งหนึ่ง เมื่อมีการตั้งนายโรเบิร์ต แลนด์ซิ่ง (Robert Lansing) เป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ นักข่าวหน้าใหม่ไม่รู้จัก ตะโกนถามกันว่า Lansingสะกดยังไงนะ นักข่าวรุ่นเก๋าตะโกนตอบว่า สะกดว่า H O U S E

เฮาส์ ใกล้ชิดสนิทสนมกับประธานาธิบดีวิลสันอย่างยิ่ง เรียกว่าเห็นหนังตากระตุก ก็รู้แล้วว่ากำลังคิดอะไร หลายตำแหน่งสำคัญในคณะรัฐมนตรีของวิลสัน ที่ปรึกษาเฮาส์เป็นผู้เลือกวิลสัน แค่ออกแรงลงชื่อ

เมื่อการสมัครเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีของวิลสัน ในสมัยที่ 2 ใกล้เข้ามา ที่ปรึกษาเฮาส์ ก็เริ่มหารืออย่างลับๆ กับเซอร์ วิลเลี่ยม ไวซ์แมน (Sir William Wiseman) ซึ่งทำงานที่สถานทูตอังกฤษในอเมริกา…ไวซ์แมน (Wiseman) คือหัวหน้าข่าวกรองของอังกฤษในอเมริกา… เพื่อให้ไวซ์แมนไปปูทางกับอังกฤษ ก่อนที่เฮาส์จะไปเจรจา

เฮาส์เจรจากับรัฐบาลอังกฤษและฝรั่งเศส ในนามของวิลสันว่า ถ้าวิลสันได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดี อเมริกาจะเข้าสู่สงครามโลกด้วย โดยจะใช้แผนเสนอให้มีการเจรจาสงบศึกกับเยอรมัน ซึ่งอเมริกาจะยื่นเงื่อนไขของการสงบศึกกับทั้ง 2 ฝ่าย ถ้ามีฝ่ายใดไม่รับข้อเสนอ อเมริกาก็จะเข้าทำสงครามด้วย และแผนลับคือ อเมริกาจะเสนอเงื่อนไขกับทางเยอรมัน ชนิดที่จะทำให้เยอรมันไม่มีทางรับได้ และก็จะทำให้เยอรมันกลายเป็นผู้ร้าย และอเมริกาจะได้เข้าสู่สงครามแบบพระเอก… บทน้ำเน่าไปหน่อย แต่เขาเสนออย่างนั้นจริงๆ

ดูอย่างคนนอก มันคงเป็นเรื่องที่เฮาส์เล่นนอกบท มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อวิลสันแสดงภาพพจน์ว่าเป็นคนรักสงบ ไม่เอาสงคราม

แต่จริงๆ แล้ววิลสันดีว่า การเป็นกลางและการเข้าสู่สงคราม มันเป็นบทของละครลวงโลกทั้งสิ้น และวิลสันรู้ด้วยว่า ถ้าอเมริกาเข้าสงครามในจังหวะที่เหมาะ จะมีผลกับสงครามอย่างไร และจะทำให้พวกสัมพันธมิตรต้องพึ่งอเมริกาขนาดไหน ทั้งด้านกองกำลังและด้านการเงินทุนสนับสนุน และถ้าเงินทุนสนับสนุน มันจำนวนใหญ่พอ เขานั่นแหละ จะเป็นผู้กำหนดเงื่อนไข และชะตาของสันติภาพ หรือชะตาของโลกหลังสงคราม

มันก็เป็นความคิดที่ไม่ต่างกับอังกฤษ ที่หวังจะเป็นผู้ตัดสินชะตาโลกหลังสงคราม อเมริการู้เป้าหมายของอังกฤษอย่างดี…. แต่ไม่แน่ว่าตอนนั้น อังกฤษรู้เป้าหมายที่แท้จริงของอเมริกา